Politiek gezien is vandaag een feestelijke dag. Niet dat ik grote blijdschap voel bij het nieuwe kabinet, en wat er tot nu toe aan beleidsvoornemens naar buiten kwam – hogere bonussen in de financiele sector, het al heel lang slechte idee van hypotheekrente-aftrek in stand houden, de zogenaamde vrijheidsbijdrage door fiscale slimheden vooral laten betalen door ‘hardwerkende Nederlanders’ (en veel minder door bedrijven en hoge inkomens), en het onnodig hard aanpakken van uitkeringen en andere sociale vangnetten – maar wél dat het een voorgoed tot-nooit-ziens! is tegen het wrakhoutkabinet Schoof. Quote uit zijn afscheidsinterview, vrijdag in deze krant: ‘Je kunt niet zeggen: het was een succes’. Klopt. Vergelijkbaar met de vrouw die voor de crematie van haar man verklaart ‘Je kunt niet zeggen: ik heb er zin in’ of voormalig-prins Andrew die afgelopen donderdagavond mompelde ‘You cannot say: this was a happy birthday…’.

Schoof of eigenlijk degenen die de dienst echt uitmaakten wisten een krankzinnige hoeveelheid onbetrouwbare talentlozen bij elkaar te vegen, Wiersma, Klever, Keijzer, Faber, Agema, en dan kom ik aan de mannen niet eens toe, vooral omdat niemand erin slaagde kwa lafheid en nietszeggendheid over ‘leider’ Schoof te komen. Hoewel van Weel, met werkelijk al zijn in slechtzittende pakken gedane uitspraken over de voortdurende Israelische genocide in Gaza, aardig in de buurt kwam. Hoera, dus.
Vandaag: het bordes uitroepteken. Als bewindspersoon met feitelijk afgeronde opleidingen die ook als zodanig op je LinkedIn staan vraag je je dan natuurlijk af wat trek ik aan, waar mag ik staan, hoe kijk ik als de flitsen flitsen?

Die bordesfoto verdwijnt namelijk nooit meer. Kijk nog maar n keer naar de foto op 2 juli 2024, waar de bende van Schoof gezellie samen om de koning heen op de trappetjes staan. Als het in uw eigen leven een keer wat tegenzit is dat echt een foto die je laat zien dat het altijd veel erger kan. En is de zalmkleurige outfit van mevrouw Agema slechts door intensieve EMDR uit je visuele geheugen te wissen, weet ik uit ervaring.

Toch is mijn punt in deze column: het gaat er niet om hoe je erop staat, maar waar je voor staat.

En dus roep ik vanaf deze invloedrijke plek toch maar naar Jetten en zijn kompanen: wees sociaal! Wees sociaal voor genoemde mensen met een uitkering, die bijna altijd tegen hun wil in die situatie terecht kwamen. Wees sociaal voor alle slachtoffers van toeslagenaffaire, voor iedereen die nog steeds met u, de overheid in de slag is, om (financiele) genoegdoening te krijgen. En ja, dat geldt voor veel mensen in Groningen net zo hard. Wees sociaal voor landen en organisaties die (onze) ontwikkelingssamenwerking nodig hebben.

En, CDA: ga niet terug naar het superschadelijke agrobeleid dat jullie decennialang voerden. Beloof de boeren niet weer geitenpaadjes die nergens heen leiden, en oplossingen die dat niet zijn. Kom met een eerlijk verhaal van grote verandering, minder vee, minder mest, minder stikstof, minder gif, meer natuur en nog steeds een heel belangrijke plek voor de sector. Desnoods met Yvon Jaspers.

En, kabinet-Jetten: spreek eindelijk Israel aan, op het geweld, de bombardementen, het uithongeren, de etnische zuivering, de nederzettingenpolitiek. Wees geen getuige van deze onmenselijkheden, spreek je ertegen uit.

Ga daarvoor staan, nadat u op dat bordes stond.

Het zou een verassing kunnen zijn op uw welverdiende maandagochtend, maar ik moet het toch weer over het klimaat hebben. Omdat twee zaken afgelopen week hard binnenkwamen. The Guardian, Britse krant die, vergelijkbaar met de krant de u nu leest, de klimaatcrisis al jaren zeer serieus neemt, schreef woensdag over een tipping point of zelfs point of no return, waarbij door toenemende opwarming van de aarde de temperaturen veel meer zullen gaan stijgen dan de anderhalf of twee graden gemiddeld (waar we nu al zo ongeveer van uit gaan). Door de temperatuurstijging die er nu is, is het extreme weer, en alle schade die daarbij hoort, al ernstig toegenomen, en worden gebieden onleefbaar, als het drie graden of meer zou worden zullen ‘economie en samenleving instorten’. Ik weet, de omschrijvingen, van de krant, van wetenschappers, zijn zo groot (en angstaanjagend) dat ze bijna niet te bevatten zijn.

Terwijl de Wereldbank en andere financiële instellingen en economen die verder kijken dan hun spreadsheet en wetenschappers in zeer ruime zin allemaal al jaren vergelijkbare waarschuwingen afgeven.

Het belangrijkste tegenargument van klimaatontkenners en andere struisvogelachtigen: het is allemaal alarmisme uitroepteken, eventueel aangevuld met de interessante afleiding van de feiten dat ‘CO2 heel goed is voor de plantgroei’. Klopt an sich, maar als de temperatuur steeds 38 graden is of het zoete water is op of de zeespiegelstijging heeft je land onder de branding verstopt, is het best lastig groeien, voor je plantjes.

Oftewel, klimaatbeleid IS economisch beleid. Als je toekomstgericht (economisch) beleid wilt voeren, als nieuw kabinet bijvoorbeeld, voor ‘rust in de portemonnee’ of een ‘beter vestigingsklimaat’, voor de ‘hardwerkende Nederlander’ of ‘groene groei’ zelfs, dan moet klimaatbeleid leidend zijn. En als je argument is dat klimaatregelen niet zo goed liggen bij de mensen, of Telegraaflezers in ruimste zin, dan zul je het beter moeten uitleggen. En natuurlijk níet in tijden van al het bovenstaande, en een aanpalende stikstofcrisis, een extra luchthaven openen voor vakantievluchten, dat ook.

Oke, één argumentje nog voor echt klimaatbeleid, en energietransitie: onafhankelijkheid. Onafhankelijkheid van Russisch gas en van LNG uit de VS en van olie uit allerlei golfstaten waar mensenrechten net zo zeldzaam zijn als een mogul-skier met zijn originele kniebanden.

We hébben de zon en de wind en de getijden en aardwarmte, we kúnnen alle huizen isoleren, we kunnen de boeren meenemen in verduurzaming, we kúnnen klimaatbeleid voeren en er op geen enkele manier op achteruitgaan.

De andere ontwikkeling: de Amerikaanse regering heeft officieel besloten de feiten achter zich te laten, door voortaan met een realiteit te werken waarin broeikasgassen (CO2, methaan etc) niet schadelijk zijn voor de planeet, en de mensen die erop leven. Het gevolg is dat alle uitstoot is toegestaan, dat controles niet meer nodig zijn, en dat Trump ook nog een volgende award in zijn vunzige kastje mocht proppen: Onbetwiste Kampioen van Prachtige Schone Steenkool.

Er zullen rechtszaken komen, staten zullen hun eigen beleid blijven voeren, duurzame energie zal ook in de VS steeds goedkoper worden (in tegenstelling tot fossiel), maar dat het van een oogverblindende kortzichtigheid getuigt, lijkt me duidelijk. Temeer omdat het Trump-regime nu overweegt zwaartekracht binnenkort onder woke te vatten, waarmee ook de volledige obesitasproblematiek daar opgelost lijkt.

Soms begrijp ik mensen niet, en politici al helemaal niet. Als u me vaker leest op deze plek wist u dat wellicht al. Wij zijn een rijk, democratisch en behoorlijk vrij land. We hebben het goed, velen van ons hebben het heel goed. Omdat we altijd te eten hebben, een warm huis en een dagelijkse douche en medische hulp als dat nodig is en geen angst voor vervolging en/of gemaskerde arrestatie en en en..

Ja, ik weet, er ís armoede in ons land, en er zijn kinderen die hongerig in de klas zitten en er zijn veel te weinig huizen en niet alle medicijnen en behandelingen zijn betaalbaar, maar overall hebben wij het echt getroffen.

Mijn onbegrip zit hier: als je dit weet, en daar elke dag van geniet, hoe kun je dan, als partij, als nieuw kabinet, beleid voorstaan dat vooral ten goede gaat komen aan al diegenen die het al goed (of heel goed) hebben, terwijl zoveel mensen, in ons land maar zeker ook op andere plekken, er echt veel slechter van gaan worden? Specifiek: hoe is het mogelijk dat zowel politiek leider van de VVD en beoogd minister Yesilgöz als ’s lands penningmeester Heinen letterlijk zeggen dat ze het liefst meer geld hadden weggehaald bij ontwikkelingssamenwerking? Hoe is het mogelijk dat dát is waar je voor staat, hoe is het mogelijk dat je dát het liefste ook op je triomfantelijke billboards langs snelwegen had gekalkt, samen met je hypotheekrente-wanbeleid en ‘strengere asielaanpak’.

Terwijl je beleid voert en gaat voeren waardoor (extreem)vermogenden en door aandeelhoudersbelangen gedreven bedrijven het beter gaan krijgen, maak je duidelijk dat je het liefst nog meer had weggehaald bij de armen en extreem-armen van deze wereld, bij zich ontwikkelende landen, bij landen en mensen waarmee we een planeet delen, die op allerlei plekken onleefbaar dreigt te worden door klimaatverandering. Mede veroorzaakt door ons economisch systeem. Dus terwijl bedrijven nauwelijks worden aangepakt op uitstoot, en ze subsidie krijgen voor ‘dure energie’, en er een extra vakantievluchten-luchthaven bij dreigt te komen, zeg je tegen de hoek van de wereld waar de klappen vallen jullie krijgen al jaren steeds minder, en wat ons betreft had daar nog wel wat afgekund.

Een minister van Defensie moet niet vooral met bewapening en conflicten bezig zijn, maar met het voorkomen van conflicten. En ja, dan ziet iedereen het verband met voedselzekerheid, water, met burgerrechten en sociale en persoonlijke veiligheid op de plek waar je leeft. Ontwikkelingssamenwerking gaat daarover.
Omdat virussen en ziektes vrij makkelijk reizen, raakt gezondheid op andere plekken op aarde ook aan die van ons. Ontwikkelingssamenwerking gaat daarover.
Omdat beschaving betekent dat je als vrouw alle rechten hebt die de man ook heeft, omdat kinderen niet in een kobaltmijn zouden moeten werken voor onze tech-spulletjes maar in de schoolbanken moeten zitten, omdat mensen de vrijheid zouden moeten hebben hun eigen toekomst te bepalen en niet onderdrukt te worden, hetgeen dan weer de kans vergroot dat ze niet op de vlucht slaan. Met een bootje naar Europa bijvoorbeeld. Ontwikkelingssamenwerking gaat daarover.

Politici die dat niet willen zien, die graag nog minder ontwikkelingssamenwerking zouden willen, kunnen rekenen op mijn onbegrip. En enige minachting eigenlijk ook wel.