Ik spreek weleens mensen die hun hele leven baseren op een religie, een geloofsovertuiging. Ik vind dat hartstikke fijn als het een hoop medemenselijkheid en barmhartigheid oplevert, zeker met mensen die het minder hebben, mensen op de vlucht, mensen in armoede of onrecht, en een stuk minder fijn als die religie ze ervan heeft overtuigd dat Israel ten allen tijde gesteund dient te worden. Of dat de vrouw toch wel een stukje minder kan en mag dan dat model mét een piemel. Waarbij het feit dat de vrouw ooit in elkaar geboetseerd is vanuit de rib van Adam die redenatie kloppend schijnt te maken. Ha!

En dat, geachte vroege luisteraar, brengt me op de schepping. Ik heb het altijd fascinerend gevonden dat mensen, vanwege een bovengenoemde geloofsovertuiging, of een heel oud boek, zeker denken te weten dat een opperwezen ooit in een stevige werkweek – 6 dagen, Brekelmans kijkt er met goedkeuring naar – alles maar dan ook alles in elkaar heeft geschept, of geschapen. Niet alleen omdat de schepping, om die term even aan te houden, best groot en uitgebreid is, maar ook omdat ik me dan probeer te bedenken hoe dat in zijn werk ging. Ik bedoel, als je op enig moment aan de apen toe bent, kun je nog denken we doen smalneusapen, en die zetten we in Afrika en Azië, en breedneusapen voor Europa en Zuid-Amerika, en de rest komt wel. Nee. Sterker nog NEEEE, want er zijn zo’n 300 soorten apen op de wereld, en dan heb ik uw kleinkinderen nog niet eens meegerekend. Het dwergzijdeaapje moet geschapen zijn, maar ook de slingeraap. Terwijl de baviaan, de makaak, de gorilla en de chimpansee nog moeten. Orang-Oetan! Gibbon! Bonobo! De lijst is bijna eindeloos, en het moest allemaal op dinsdagnamiddag.

Ik hoor u denken: Dolluf, waarom zit je twijfel te zaaien aangaande de schepping? Dat zal ik u vertellen.

Een paar dagen geleden las ik het heugelijke nieuws dat er weer eens ergens een nieuwe soort werd ontdekt, of eigenlijk dat soorten waarvan we al wat wisten nog veel meer blijken te kunnen. Ik spreek van Brazilie, ik spreek van de kuifseriema en de naaktkeelklokvogel. Omdat uit onderzoek blijkt dat beide vogelsoorten in de race zijn voor het predicaat LUIDSTE VOGEL TER WERELD. En ja, die laatste woorden schreef ik in capslock.

Ze lijken, als het klopt, luider te zijn dan de klokvogel, en dat is denk ik vooral een iets andere soort dan de naaktkeelklokvogel omdat ie een sjaaltje omheeft. Of graag een coltrui draagt.

De kuifseriema en de naaktkeelklokvogel zijn luid, echt extreem luid. Denk kettingzaag. Denk kettingzaag op niet al te grote afstand. Denk kettingzaag op niet al te grote afstand, en u bent uw oordoppen vergeten, en dat geluid komt uit een vogel iets groter dan uw kanariepietje. Dat is al krankzinnig.

Daar komt nog bij: als je geregeld dit geluid voortbrengt, weet iedereen altijd waar je bent, in welke boom, op welke tak. En dat maakt het voor elk roofdier dat zin heeft in een broodje naaktkeelklokvogel, danwel wat kuifseriema op de BBQ niet zo heel ingewikkeld om je te vinden, te vangen, te verorberen.

Anderzijds, natuurlijk, het zal vast te ook maken hebben met het lokken van een mogelijke bed- of nestpartner, en als je zoals de kuifseriema een betrekkelijk afzichtelijk verendosje bovenop je snavel hebt staan, moet je het van andere dingen hebben. Luid en veel en vaak, zoiets.

Een beetje zoals klein geschapen mannen heel graag hun iets te grote auto VROEMVRRRROEM laten doen bij het stoplicht. Waarna de meeste vrouwen trouwens glimlachend de andere kant op fietsen, maar ik dwaal af.
De genoemde vogels maken zoveel geluid dat de onderzoekers niet zonder gehoorbescherming in hun buurt konden komen. Ze voelden soms letterlijk de druk op hun trommelvliezen.

U begrijpt, terugkomend op de schepping, dat ik me heel erg afvraag waarom het genoemde opperwezen, met alles wat ie na de vogel-woensdagochtend, nog te doen en te scheppen hád, de moeite heeft genomen ook deze twee krankzinnige lawaaipapegaaien te knutselen. En trouwens ook waarom het tot eind september 2026 heeft geduurd voordat de onderzoekers deze informatie met ons, altijd betrokken natuurliefhebbers, hebben gedeeld. Je zou toch denken dat ze de kuifseriema en de naaktkeelklokvogel wel wat eerder gehoord hebben?

Het spijt me dat ik toch weer eindig met een vraag, maar dat blijft het fascinerende van de natuur, de planeet, de schepping zo u wilt, er is altijd meer te ontdekken, te zien, te bevragen, te bewonderen.

Prettige zondag!