
Trouw | Interview
Welkom in onze studio, en laten we gelijk met de deur in huis vallen, Paashaas, hoe voelt u zich?
Ja, hoe voel ik me, ik ben kapot, als ik eerlijk mag zijn, ik ben gebroken man. Dat hele Pasen begon al eind maart, met Palmpasen, en daar moet ik toch acte de presence geven met mijn lange wapperende oren. Daar kreeg ik die zomertijd overheen, dus dat kost je nog een uur nachtrust, en die heb je echt nodig, als Paashaas zijnde. Want vanaf donderdag gaat het echt helemaal loesoe, zoals mijn kleinkinderen zeggen.
Wat gebeurt er op donderdag dan?
Dat is Witte Donderdag, en als jullie denken dat dat een lijntje coke is om de werkweek te breken zit je er echt helemaal naast.
Want…
Want ten eerste zit je op donderdag smack-bamm in het Paastriduüm, ten tweede moet je alles in huis halen voor het Laatste Avondmaal, en ten derde kan je ook nog in Luyksgestel verzeild raken, waar de traditie van het klepperen, of eigenlijk het KLEPPEREN, nog springlevend is. Dat allerlei misdienaarachtige jongetjes om kwart over zeven des ochtends een onwaarschijnlijke hoeveelheid kabaal komen maken voor je slaapkamerraam. En weet u waarom?
Ik heb geen idee, eerlijk gezegd..
Omdat het traditie is, meneer. En zal ik nog even quoten uit Trouw ook?
Ja, waarom ook niet?
Luister: ‘Niet meedoen is geen optie. Daar zorgen ze op school wel voor. Die heet De Klepper.’ Dit zijn toch gewoon maffia-praktijken, die kinderen móeten drie ochtenden achter elkaar gaan lopen klepperen, zodat ze op zaterdag snoep krijgen van de ondertussen bloedsjaggereinige Luyksgestelnaren. Stukje afpersing dus. En dan moeten wij ons allemaal druk maken om mevrouw Weski, terwijl dit gewoon open en bloot gebeurt, en élk jaar weer..
Nou, Paashaas, met alle respect, het lijkt ons toch niet dat..
Nee, ik ben nog niet klaar! Want nadat ik donderdagavond vastgebonden en met een balletje in mijn mond de hele uitzending van The Passion had gekeken, had ik vrijdagavond dus al die eters over de vloer, en daar moet je echt wat speciaals van maken, want de gasten verwachten er een hoop van en evengoed is het hun laatste maaltijd. Dus dan kom je niet weg met in een fabriek gevulde eieren, matige championnensoep, een kiloknaller-vleesschotel en een zogenaamde Paasstol uit een kartonnen doos. Mag ik daar nog wat over zeggen trouwens..?
Nou, u bent aan het woord en wij komen er eigenlijk niet t..
Precies, de Paashaas is aan het woord. Die Paasstol dus, dat daar amandelspijs inzit is tot daaraan toe, maar één supermarkt kwam met spijs met de kleur en de smaak van frambozen. Frambozen! Tuurlijk, het is knap wat onze chemische industrie allemaal kan, maar ik vraag de regering om maatregelen. Uitroepteken.
Ja, Paashaas, tot slot, u klinkt wat ontstemd?
Ja joh…? Moet u luisteren, ik heb me anderhalve week een slag in de rondte gewerkt, loop constant met een mand eitjes op mijn buik, als het een beetje warm wordt loopt de gesmolten chocolade door mijn kruis, en gisteren moest ik Heere-Jezus-in-den-Hemelen met mijn vrouwtje naar de meubelboulevard. Dan wil je toch dood?
En dat werkt niet, zegt u?
Nee, want drie dagen later…ach, laat ook maar. Op naar Pinksteren, jongens. Ik heb er zin in!
