Politiek gezien is vandaag een feestelijke dag. Niet dat ik grote blijdschap voel bij het nieuwe kabinet, en wat er tot nu toe aan beleidsvoornemens naar buiten kwam – hogere bonussen in de financiele sector, het al heel lang slechte idee van hypotheekrente-aftrek in stand houden, de zogenaamde vrijheidsbijdrage door fiscale slimheden vooral laten betalen door ‘hardwerkende Nederlanders’ (en veel minder door bedrijven en hoge inkomens), en het onnodig hard aanpakken van uitkeringen en andere sociale vangnetten – maar wél dat het een voorgoed tot-nooit-ziens! is tegen het wrakhoutkabinet Schoof. Quote uit zijn afscheidsinterview, vrijdag in deze krant: ‘Je kunt niet zeggen: het was een succes’. Klopt. Vergelijkbaar met de vrouw die voor de crematie van haar man verklaart ‘Je kunt niet zeggen: ik heb er zin in’ of voormalig-prins Andrew die afgelopen donderdagavond mompelde ‘You cannot say: this was a happy birthday…’.

Schoof of eigenlijk degenen die de dienst echt uitmaakten wisten een krankzinnige hoeveelheid onbetrouwbare talentlozen bij elkaar te vegen, Wiersma, Klever, Keijzer, Faber, Agema, en dan kom ik aan de mannen niet eens toe, vooral omdat niemand erin slaagde kwa lafheid en nietszeggendheid over ‘leider’ Schoof te komen. Hoewel van Weel, met werkelijk al zijn in slechtzittende pakken gedane uitspraken over de voortdurende Israelische genocide in Gaza, aardig in de buurt kwam. Hoera, dus.
Vandaag: het bordes uitroepteken. Als bewindspersoon met feitelijk afgeronde opleidingen die ook als zodanig op je LinkedIn staan vraag je je dan natuurlijk af wat trek ik aan, waar mag ik staan, hoe kijk ik als de flitsen flitsen?

Die bordesfoto verdwijnt namelijk nooit meer. Kijk nog maar n keer naar de foto op 2 juli 2024, waar de bende van Schoof gezellie samen om de koning heen op de trappetjes staan. Als het in uw eigen leven een keer wat tegenzit is dat echt een foto die je laat zien dat het altijd veel erger kan. En is de zalmkleurige outfit van mevrouw Agema slechts door intensieve EMDR uit je visuele geheugen te wissen, weet ik uit ervaring.

Toch is mijn punt in deze column: het gaat er niet om hoe je erop staat, maar waar je voor staat.

En dus roep ik vanaf deze invloedrijke plek toch maar naar Jetten en zijn kompanen: wees sociaal! Wees sociaal voor genoemde mensen met een uitkering, die bijna altijd tegen hun wil in die situatie terecht kwamen. Wees sociaal voor alle slachtoffers van toeslagenaffaire, voor iedereen die nog steeds met u, de overheid in de slag is, om (financiele) genoegdoening te krijgen. En ja, dat geldt voor veel mensen in Groningen net zo hard. Wees sociaal voor landen en organisaties die (onze) ontwikkelingssamenwerking nodig hebben.

En, CDA: ga niet terug naar het superschadelijke agrobeleid dat jullie decennialang voerden. Beloof de boeren niet weer geitenpaadjes die nergens heen leiden, en oplossingen die dat niet zijn. Kom met een eerlijk verhaal van grote verandering, minder vee, minder mest, minder stikstof, minder gif, meer natuur en nog steeds een heel belangrijke plek voor de sector. Desnoods met Yvon Jaspers.

En, kabinet-Jetten: spreek eindelijk Israel aan, op het geweld, de bombardementen, het uithongeren, de etnische zuivering, de nederzettingenpolitiek. Wees geen getuige van deze onmenselijkheden, spreek je ertegen uit.

Ga daarvoor staan, nadat u op dat bordes stond.