Een paar dagen geleden overleed zanger/songwriter/activist/acteur Glen Hansard. Ik hertaalde een dag later een van zijn (mooiste) liedjes, een manier voor mij om het verdriet en de schok te verwerken.

In warme zomers, winters koud
Gun ik je iemand die altijd van je houdt
Die ene blik, de lach die nooit verdwijnt
Dat je blijft winnen vriend, winnen tot het eind

Het faites vos jeux! klinkt, je durf is groot
En met een glimlach: zet alles op rood!
Je kent geen angst, geen wanhoop en geen spijt
Dus je blijft winnen vriend, winnen voor altijd

Als je verdwaalt, teveel, te ver
Volg dan die ster
En als de duivel je besluipt
Lach je hem uit

Wat wij doen, dat is wat vrienden doen
Er is geen prestatie, geen kampioen
Er is belofte zonder woorden en alle tijd
Dat je blijft winnen vriend, winnen voor altijd

Je verdwaalt, te ver
Volg dan die ster
Naar iemand die op je wacht
De deur staat wijd open, het bed is zacht

De duivel wil je ziel
Je struikelde en viel
Maar komt als winnaar uit de strijd
Wie je vasthoudt raak je nooit meer kwijt

Was het noodlot, of domme pech?
De allerbesten gaan zo vaak als eerste weg
Je stem blijft klinken zolang de zon verschijnt

Dan blijf je winnen vriend, winnen tot het eind
Dan blijf je winnen vriend, winnen tot het eind
Dan blijf je winnen vriend, winnen tot het eind