Ik werd, door het onvolprezen Nemo in Amsterdam, gevraagd een tulp te dopen. Een speciale Nemo-tulp.
De tulp, is, werd me verteld ‘speciaal ontwikkeld voor het 101-jarig bestaan van Nemo’, en werd ‘duurzaam gekweekt door een kleine teler in Noord-Holland’.
Dus dat wilde ik wel doen. Leuk!

Toen vond ik mezelf, een paar dagen voor de hoogtijdag, terug in een persbericht van het Tulp Festival Amsterdam, mij eerlijk gezegd onbekend. Maar goed, ik woon ook al n paar jaar niet meer in Amsterdam.

Kop: Tulp Festival Amsterdam opent met doop van NEMO tulp. En dan: Donderdag 27 maart wordt ter gelegenheid van de opening van het Tulp Festival Amsterdam, de NEMO-tulp onthuld en officieel gedoopt. Cabaretier en winnaar van de Groeneveldprijs 2025 Dolf Jansen zal de doop verrichten.

Los van het feit dat het de Groeneveldprijs 2024 is, ben ik nu onderdeel van iets waar ik niks van weet, en wil ik dat niet zijn. De honderdduizenden tulpen die Amsterdam gaan opfleuren (dankzij dat Festival) zijn namelijk onderdeel van iets waar ik, op zijn zachtst gezegd, zeer kritisch op ben: het kweken van bloemen in kassen, wat heel veel energie kost, en erger nog het gebruik van gif/bestrijdingsmiddelen/’gewasbeschermingsmiddelen’. Waarbij dat laatste tussen aanhalingstekens staat, omdat dat de terminologie is van de bestrijdingsmiddelenlobby en –fabrikanten, en van de BBB ook.

Er staan heel veel mooie woorden in het persbericht van het Tulp Festival over locaties en soorten tulpen en kleuren en organisaties/bedrijven die meedoen en zomeer, maar niks over waar die tulpen vandaan komen, hoe ze gekweekt worden. Ik ben bang dat dat betekent dat ze gekweekt en bespoten worden zoals we (vooralsnog) gewend zijn, en dat vind ik een heel slecht idee, en kan en wil ik dus ook niet mee verbonden zijn.

Ik wens Nemo een prachtige jubileumtulp, en heel Amsterdam heel veel biologische en gifvrije bloemen.

Dolf Jansen