Precies een week geleden kondigde ik op deze plek mijn kandidatuur voor het leiderschap van de VVD aan, en gaf gelijk wat mogelijke en hoognodige richtingen voor die partij. Beetje satire, tuurlijk, maar een hoop was (en is) gemeend. En wat satire betreft: het lijsttrekkerschap van NSC had ik geloof ik zomaar binnen kunnen hengelen #sollicitatie

Binnen enkele uren na het plaatsen van mijn column kwam er een verklaring van de politiek leider. Dat ze weer eens een andere richting insloeg, dat ze echt (nee echt!) niet meer met de PVV in enige zee zou gaan en, tot vier maal toe in de verklaring, dat haar partij ‘gaat leveren’.

Best opvallend was dat er helemaal niks over antirechtstatelijkheid en het overduidelijke racisme van de PVV in de verklaring stond, terwijl er (inhoudelijk) een hele hoop over GL/PvdA werd beweerd. Los van die op weinig gebaseerde beweringen (Timmermans zet de grenzen open, Timmermans juicht als bedrijven ons land verlaten etc) stond er, in de hele verklaring, in totaal en bij elkaar opgeteld, helemaal niks over het klimaat, en de crisis dienaangaande, in het stuk. NIKS. Het ging over bedrijven en economische groei en ondernemers, natuurlijk, maar het hele klimaat is een non-issue geworden. (Eh, mevrouw van der Plas, als u dit leest, een non-issue heeft niets met zusters in het klooster te maken, het is Engels).

Het lijkt er al een tijdje op alsof (populistisch) rechts heeft besloten: we hoeven er niks meer mee, dat hele klimaat. Het redt zich wel, laat ons gewoon mensen angst aanjagen met verzonnen stromen asielzoekers, laat ons ‘boze burgers’ begrijpen als ze het recht in eigen hand nemen, en laat ons verder vooral inzetten op ondernemerschap, op minder regels, op de vrije markt, op economische groei, op al die zaken die ons zo ver hebben gebracht. Inderdaad, in die laatste zin zat enig cynisme. Want, ja, al die groei heeft ons welvaart en soms zelfs welzijn gebracht, maar nee, het is absoluut niet verstandig daar nu (nog meer) op in te zetten, gezien de staat van de natuur en de biodiversiteit, gezien de nog steeds doorkolkende ontwikkelingen op klimaatgebied.

En toen zag ik, stukje research, Sophie Hermans (VVD-klimaatminister, dat is zo langzamerhand als een SGP-ouderling in een darkroom) én Dilan Yesilgöz varianten van het volgende verklaren: we moeten nu wel inzetten op economische groei, op meer vrijheid en minder regels voor bedrijven en ondernemers, anders kunnen we dat klimaatbeleid nooit betalen.

Dit betekent, feitelijk, dat bedrijven extreem veel energie mogen blijven gebruiken, dat uitstoot en vervuiling niet zullen afnemen, dat de zo regelloos mogelijke vrije markt nog meer gaat bepalen, dat de klimaatcrisis zal verergeren. En als we dan voldoende geld hebben verdiend, dán gaan we echt werk maken van klimaatbeleid. Het probleem is natuurlijk dat het nooit voldoende zal zijn.

Ik ben het ermee oneens, dat begrijpt u, maar ik vind het ook van grote kortzichtigheid getuigen, en vind dat het mensen die overwegen VVD te stemmen een werkelijkheid voorspiegelt die feitelijk niet kán bestaan, omdat we tegen de grenzen van de planeet aanknallen. Dat is wat deze voorheen-liberale partij ‘gaat leveren’.