Stel, ik ben een man op (enige) leeftijd en ik zit geregeld op de fiets. Waarbij van belang is te vermelden dat het kort voor het weekend, ook in deze krant, vooral ging om mannen van boven de 70 – dat duurt bij mij nog even. Fietsen doe ik wel zo ongeveer elke dag en dan ook nog in een vrij hoog tempo. Ik haal al trappend geregeld elektrisch ondersteunden in, fatbikes ook, en zo nu en dan een in lycra gehulde racefietser. Dit doe ik allemaal niet omdat ik vreselijke haast heb, maar omdat ik mijn tijd graag goed en doeltreffend gebruik. En dan flits je, in mijn leven, al gauw met 28 per uur naar het station. Waar ik op het perron mijn fietsje in elkaar vouw en de trein neem naar een volgende plek waar ik geacht wordt met grappen en diep-filosofische gedachtes het leven van mijn opdrachtgevers en hun personeel op te vrolijken.

Stel dat bovengenoemde mannen lezen dat ze nogal veel gevaar lopen, in het verkeer, en dat een helm dragen om die reden een goed idee is (en dat is zo!), dan lijkt me dat toch goed om te weten? Dan lijkt me dat toch een stukje informatie dat je helpt, dat zelfs je leven kan redden? Zeker als je leest dat in 2025 een kleine 300 mensen overleed tijdens een verkeersongeluk, op de fiets. En dat mannen daar een trieste meerderheid van vormen.

En toch, als het gaat over ons gedrag, over onze vrijheid van handelen, is het uitermate lastig iets zo te omschrijven dat het invloed heeft, laat staan mensen iets te verplichten of op te leggen. Vanwege die vrijheid, vanwege ‘ik bepaal zelf wel wat ik doe’, vanwege de werkelijk tranentrekkende term ‘betutteling’. Ja, dat is bijna altijd een zwaktebod met een hoop gevoel en geen argumenten, en ja, het doet me meteen aan Mona Keijzer denken.

Waarmee de stap naar Caroline van der Plas snel gemaakt is. Het was te verwachten dat de voormalige voorvrouw van een voormalig-succesvolle politieke beweging ergens aan een talkshowtafel zou opduiken om haar mening te geven over het voedingsadvies dat ons allen bereikte via de nieuwe Schijf van Vijf. Belangrijkste boodschap, die sommige columnisten op een plek als deze al jaren en jaren overbrengen: eet meer plantaardig en minder vlees en zuivel. Omdat de manier waarop wij vlees en zuivel laten produceren de planeet uitput en vervuilt, omdat ons lichaam de hoeveelheden vlees die we eten vaak niet aankan (en dat levert weer diabetes op en hart/vaatziekten en darmkanker), en omdat we uit een meer-plantaardig dieet moeiteloos alles kunnen halen dat we nodig hebben om de fietshelmleeftijd (en veel ouder nog) te bereiken.

Van der Plas noemde de Nederlandse agrosector eerst ‘een van de meest duurzame’ en iets later ‘de meest duurzame ter wereld’, vertelde over het onrecht dat mensen die maar 1x per week vlees kunnen betalen ‘dat ook al niet meer mogen’, en behartigde dus zoals altijd vooral de belangen van de vlees- en de veevoersector, en wat minder van haar achterban. Die de Schijf hopelijk zien als wat het is: een belangrijk en goed onderbouwd advies. Eet smakelijk!