eXit

15 jaar geleden, december 2009, kreeg ik van een vrouw die veel weet en zeker zoveel kan, én altijd het beste met me voor heeft, de tip mezelf op twitter te activeren.
Ik zag haar scrollen, zag leuke posts en reacties en cabaretteketet-collega’s met (tien)duizenden volgers, begreep het niet meteen (helemaal), maar meldde me, en binnen een paar weken ging ik los. Soms een grapje, soms een meninkje, soms een verwijzing naar muziek of een artikel of beeld dat me had geraakt, later in 2010 allerlei posts die te maken hadden met mijn volgende voorstelling (dat zal #Oudejaars2010 zijn geweest…), plekken waar ik ging spelen, reacties van publiek (of passanten op het perron), ik deelde van alles en kreeg in vrij hoog tempo erg veel volgers. Op het moment van schrijven ruim 135.00, en daar zal een behoorlijke hoop bots of anderszins niet feitelijk bestaande personen bij zitten, maar ik bereikte zeker en heel langdurig een hele hoop mensen. En heel veel mensen bereikten mij, met reacties, vragen, lieve berichten, kritiek, persoonlijke stuff en zo nu en dan een (milde) belediging aangaande mijn uiterlijk, mijn gebrek aan overgewicht of mijn (vermeende) politieke voorkeur.
Ik had via twitter contact met schrijvers, journalisten, mensen uit de muziekwereld, politici, wetenschappers, activisten en heel veel ‘gewone mensen’. Nee, die bestaan natuurlijk feitelijk helemaal niet en ja, mede daarom heette mijn meeste recente oudejaarsvoorstelling Ongewone Nederlander.

En nu laat ik X achter me, omdat het niet meer is wat het was, en ook nooit meer zal worden. Er is een constante overvloed aan lelijkheid, aan (anoniem) schelden, aan pogingen (me) de mond te snoeren. En de uitbater sinds een paar jaar, Elon Musk, verkoopt al die (opvallend vaak anonieme) lelijkheid als vrijheid van meningsuiting, laat zijn volgers geloven dat de (hoognodige) maatregelen tégen en afspraken mét social media platforms en tech-reuzen een vorm van censuur zijn, terwijl het feitelijk gaat over het beschermen van democratie en media, en, op andere plekken, om het beschermen van kinderen (en veel anderen die nogal makkelijk te beinvloeden zijn).
Musk beinvloedt, met grote bedragen en met zijn (social) media-macht verkiezingen, steunt rechts, extreem-rechts en erger, Musk valt bestaande media aan en roept zijn volgers toe You Are The Media, wat feitelijk betekent dat de verwrongen mening van iemand met een vettig toetsenbord in Nieuwegein evenveel waarde heeft als die van een onderzoeksjournalist of een wetenschapper. Dit is, om de wetenschappelijke term te gebruiken: levensgevaarlijk gelul van iemand die zoveel geld heeft dat hij naar helemaal niemand meer hoeft te luisteren. Behalve natuurlijk naar de stemmen in zijn hoofd, maar dat is satire. Denk ik.
Het afgelopen jaar, twee jaar wellicht, is zeker 80 en misschien wel 90 procent van wat ik aan reacties krijg lelijk, hard, nauwelijks op inhoud gebaseerd en zo onwaarschijnlijk eenzijdig en voorspelbaar dat de lol er echt af is. Ik ben geen antisemiet, ‘pallipijper’, Hamas-lover, kinderverkrachter, zure linkse hond, wandelend lijk, en ik heb nu wel voldoende kots-emoji’s en hoopjes stront gezien, dankuwel.
Ik ben wel iemand die gelooft in medemenselijkheid, in solidariteit met mensen die het minder hebben, in de kant van vrede als enige goede kant in een gewapend conflict (zoals in het Midden-Oosten), ik geloof in satire en ironie en poezie en journalistiek en feiten en het oprechte gesprek om (samen) verder te komen.
Voor al die zaken is op X eigenlijk geen plek meer.

Musk noemde zich sinds gisteren kortstondig Kekius Maximus, en gebruikte een bekend alt-right (en white supremacist) kikkertje als zijn foto. Voor zijn 210 miljoen volgers wereldwijd. Hondenfluitje, anyone…?
Ik geloof oprecht dat de man gevaarlijk is, voor politieke stabiliteit wereldwijd, voor vrije media, en het lijkt me altijd een goed idee ‘het grote geld’ niet meer macht te laten krijgen dan het toch al heeft. Het lijkt me, dus, verstandig voor mij verder op geen enkele manier met Musk te maken te hebben.

En ja, ik weet dat de luidruchtige hordes op X het vertrek van veel verstandige mensen vóór mij, en ook van mij, vieren als een soort overwinning, maar wat is die overwinning precies? Uiteindelijk blijven ze (zeker in de Nederlandse situatie) over met best veel (?!) mensen die allemaal dezelfde boosheid voelen, allemaal de schuld bij anderen (links, woke, D66, de NPO, de media, asielzoekers, moslims, kunstenaars die zich uitspreken, Adolf Jansen) leggen, allemaal blijven laveren tussen kortzichtigheid, woede en slachtofferschap, allemaal niet verder komen dan dat op hoge toon en vermengd met beledigingen en aantoonbare leugens spuien. Met als grootste probleem dat er straks (ik hoop over niet al te lange tijd) bijna niemand meer is om tegen te fulmineren, omdat velen al vertrokken zijn, en veel anderen dat overwegen. Of vandaag doen (smiley).
Ik geloof dat veel van de mensen die ik hierboven probeer te omschrijven net zo hard worden voorgelogen door Musk en de zijnen als door succesvolle populistische politici. De PVV maakt het echt niet beter voor de gewone/hardwerkende Nederlander, de BBB staat niet echt voor de hardwerkende Yvon Jaspers-agrarier, de VVD staat voor grote ondernemers, bedrijven en multinationals, en verschuilt dat achter HARD AANPAKKEN van criminaliteit, leugenachtige immigratiecijfers en schandalige moties.

De mensen die werden voorgelogen, en een groot deel van de verantwoordelijkheid/schuld van zo ongeveer alles buiten zichzelf leggen, zullen voorgelogen blijven worden. Dat vind ik erg.
En Musk zal dat mogelijk blijven maken, en daar juist ook op X nog heel veel leugens overheen draperen. En dat vind ik nog erger.

Ik ga met veel plezier verder waar ik (ook) al ben: Instagram, blue sky en threads.
En wens iedereen een mooi jaar. Met waarheid. Echt contact. En liefde en vrede, natuurlijk.