Bijna nooit schrijf ik op deze plek over financiën, belastingmaatregelen, macro-economische afwegingen of Eelco Heinen. Omdat geld en alles daaromheen op geen enkele manier mijn ding is, omdat ik (goddank) mensen heb die mijn ‘geldzaken’, belastingaangiftes, nota’s en betalingen voor me doen, en ik trouwens niet eens weet waar de Cayman Islands liggen.

Wel heb ik het op de maandag geregeld over ongelijkheid, over politieke beslissingen waar mensen en de planeet het slachtoffer van zijn (ja, dat is economie, althans, zolang we toestaan dat dat de manier is waarop we de economie leidend laten zijn), over menselijkheid en rechtvaardigheid ook.

En precies daarom moet ik nu toch raken aan wat ik (als leek, zie hierboven) al sinds de zomer zien gebeuren. De VVD, in de persoon die ik in mijn eerste regel al noemde, heeft zich vastgebeten in economisch beleid dat uitgaat van groei en lijkt alle schade die dat oplevert te negeren – daarin staat de VVD overigens lang niet alleen – én in belastingbeleid waar heel veel mensen die het goed hebben of heel goed of extreem goed veel baat bij gaan hebben. En, wat ook onverdiende medailles hebben natuurlijk twee kanten, die de belasting voor werkenden in ons land eerst met 4 en later met zo’n 8 miljard zou verhogen.

Twee dingen hierover: het kan zijn dat de bedragen ondertussen weer wat anders liggen, want het kabinet onderhandelt over deze shizzle zowel met progressieve partijen als met de bruinrechtse gelegenheidscoalitie SGP-BBB-Ja21. En: voor een partij die de vorige verkiezingen wederom niet echt verloor omdat ze zich in zou zetten vor de ‘hardwerkende Nederlander’ is dat best een krankzinnige belasting-afslag.

Maar, grote maar, op de een of andere manier móet de VVD altijd de rijken en extreemrijken te vriend houden. En dat zijn er best veel. In 2024 meer dan 200.000 huishoudens met een bezit van meer dan een miljoen, exclusief de waarde van huis (of huizen). Mirjam de Rijk in de Groene rekende (me) laatst voor dat 1% vermogensbelasting voor deze groep diezelfde 8 miljard op zou leveren die Eelco weer een goede nachtrust zou bezorgen, en geen sneertjes van de –mannetjes in hun BroMans-podcast. Dat gaat om 10.000 euro per jaar. Voor mensen, ik herhaal het maar, die een miljoen hebben, of vele miljoenen, of in de top 500 staan van een glossy met een Q.

Hoe is het mogelijk dat zo’n kleine bijdrage op allerlei manieren tot een probleem wordt gemaakt, terwijl er ondertussen wel veel hardwerkende mensen zijn – zorg, politie, onderwijs, blue collar in ruimste zin – die bijna ten onder gaan aan hun woonlasten, hun energierekening, hun kassabon bij de zelfscan. Hoe is het mogelijk dat gedaan wordt alsof dat grote geld voor de economie en dit land van belang zijn, terwijl het grotendeels gebruikt wordt voor handel in financiële producten, aandelenhandel, geld met geld maken. Hoe is het mogelijk dat we toestaan dat al die rijken meer toevoegen aan de klimaatcrisis dan we met zijn allen ooit nog kunnen compenseren.

Het belasten van vermogenden en extreemvermogenden is geen socialisme, geachte lezer, het is sociaal en menselijk en (economisch) verstandig. En nog belangrijker: het is rechtvaardigheid.