Dolf Jansen

Columns

Jubileum

Verschenen in Spijkers op

Het is 5 voor 12 voor het jubileum.

15 Jaar Spijkers met Koppen, en ik heb in al die 15 jaar geen enkele nacht op de boot van Felix Meurders doorgebracht. Althans, niet bij bewustzijn. En voor alle verdere vragen in deze verwijs ik u naar het nieuwe hoofd van de Vara-afdeling In- en Externe betrekkingen, Eef Brouwers, die we voor een fijn prijsje bij de RVD hebben weggekocht. Waarbij fijn prijsje staat voor een bedrag waarvoor de top van Ahold of KLM niet meer dan twee, drie leugens vertelt, en RVD voor het ‘Nationaal Instituut ter Ontkenning van Alles wat Waar zou kunnen zijn, maar door Hare Majesteit niet als Zodanig wordt gezien’.

15 Jaar, er zijn relaties die dat niet halen, laat ik het anders zeggen, er schijnen relaties te zijn die dat wel halen. Toen wij begonnen, en dan heb ik het niet over Felix en mij, want die ben ik in die jaren ooit wel eens op zeilwedstrijden tegengekomen, maar verder had ik geen idee wie het was - er werd wel es gefluisterd dat hij uit Limburg kwam en vanwege zijn lange haar voor artiest werd aangezien, plus niemand verstond hem, maar dat zei ik al, want hij kwam dus uit Limburg;

dit doet me denken aan een anekdote, want wat is een jubileum zonder anekdote: we hadden in dit programma jaren geleden een discussie over gokkasten met een uitbater van die dingen en een Turkse gokker, en die uitbater was er al, sterker nog, het gesprek was al begonnen maar onze Turkse gast was er nog niet, afijn, je weet hoe dat gaat, de presentator rekt de openingsvraag wat, de redacteur staat nerveus in de deuropening van dit cafe dat toen nog Zeezicht heette, wat toevallig ook de naam is van het zeiljacht van Felix waar ik inderdaad wel eens geweest ben, maar alleen omdat ik tijdens een zeilwedstrijd een giek tegen mijn achterhoofd kreeg en toen gered werd door een opvarende van die boot, een fijngebouwde Aziatiese matroos die door Felix naar later bleek voor een zacht prijsje was overgenomen van Baron de Lignac, die er kajuiten vol van had, maar die gast was er nog steeds niet, en een discussie zonder tweede gast is als een programma van Jack zonder Spijker in de titel, dus u begrijpt de blijdschap van de redacteur toen daar buiten over de Nobelstraat een man kwam aangewandeld, van klaarblijkelijk Turkse kunne,  zoekend om zich heen kijkend, met een briefje in de hand met daarop de naam en het adres van ons cafe. 23 seconden later zat de man met zijn jas nog aan aan tafel en kreeg de eerst vraag over zich heen. Achteraf kun je zeggen dat hij zich kranig door het interview heen sloeg, zeker gezien het feit dat hij a. nauwelijks Nederlands sprak en b. helemaal onze gast niet was, maar in zaal 5 moest zijn voor een bijeenkomst van werkeloos personeel in de horeca. De oorspronkelijk geplande gast was er niet omdat hij een weddenschap had lopen dat de discussie ook zonder hem zou kunnen plaatsvinden, dus die weddenschap won hij glansrijk. Maar ik had het over de begintijd van Spijkers, lang voordat ik ooit een weekend op Felix’ jacht doorbracht. Een lang weekend, maar daar waren constant meerdere mensen bij, waarvan achteraf goddank niemand met een camera. Later bleek er wel een met camera bijgeweest te zijn, maar toen heeft Julio, Felix’ Cubaanse houseboy, met em gepraat en toen heeft ie al zijn filmpjes in het IJsselmeer laten vallen.

Uiteindelijk hebben we het jubileum twee weken geleden gevierd op de boot van Felix, de hele redactie zou komen maar iedereen bleek verhinderd of kon de boot niet vinden ofzo en dat is dus de reden dat ik toen in mijn eentje 72 uur naakt op de voorplecht heb gezeten, behalve op momenten dat er een fluitje klonk en ik even naar het vooronder moest. Mocht. Want dat is het leukste van Spijkers met Koppen, iedereen doet geheel vrijwillig mee, en we verheugen ons op de volgende 15 jaar.