Dolf Jansen

Columns

Visie

Verschenen in NS op

Jan Peter Balkenende. Lebbis. Twee kleine grote mannen die mij willen leiden. Maar dat lang niet altijd doen.

Twee mannen met een mening – niet dezelfde overigens! – die te pas en zeker ook te onpas plekken zoeken en vinden om daarvan gewag te doen. (De lezersopdracht voor komende week: schrijf een kort gedicht waarin het woord ‘gewag’ op juiste en originele wijze wordt gebruikt).

Twee mannen waarvan de een te veel en de ander veel te weinig in beeld is. Vandaar ook de vraag, naar ik aanneem, ‘waar is Lebbis?’. Voor een precies speelschema verwijs ik je naar de betreffende site of niet-echt-vip-spotting.nl, maar gezien het feit dat Leb druk doende is ‘het Kwaad’, zijn nieuwe voorstelling, te try outen, zou het me niet verbazen als hij deze dagen doorbrengt in Laren (Dr.), Beusichem, Goes en/of Kutschubbeveen. Het soort plekken waar grote artiesten, en Leb dus, alles van zich afschreeuwen, van alles proberen om dan direct aansluitend weg te gooien, zweten en hakkelen en freewheelen en inproviseren en ‘hun reet redden’ om aldus en al doende tot een voorstelling te komen. Die daarna nog een jaar lang gespeeld dient te worden. Elke avond net even anders. Hetgeen de vraag opwerpt waarom je iets zou uitproberen als het daarna toch elke avond anders is, of wordt. Goede vraag. Nivootje ‘waarom besteedt Balkenende tijd aan het aan schoolkinderen uitleggen dat we allemaal respect voor elkaar zouden moeten hebben en is hij niet bezig met allerlei problemen die Nederland en de aanpalende ‘beschavingen’ echt bedreigen?’ Zoals daar zijn klimaatveranderingen, het opraken van bijna alle bestaande energiebronnen, de daarmee samenhangende dreigende ineenstorting van de westerse economie, afijn, ik noem er maar een paar. Toenemende ongelijkheid in de wereld, toenemende wanhoop op vele plekken in de wereld die aan de verkeerde kant van de economische weegschaal blijven hangen, stromen mensen daarvandaan die best graag willen overleven, muren en hekken en soldaten om die mensen weer tegen te houden, afijn, ik noem er nog een paar.

Oke, van Balkenende - als mens, als persoon, als intelligent afgestudeerd wezen - verwacht ik een visie, liefst voor eind november, van Leb verwacht ik bizarre vondsten en groot enthousiasme, liefst voor 31 december als onze oudejaars echt af moet zijn. En van jullie verwacht ik een gedicht!