Dolf Jansen

Columns

Rust

Verschenen in NS op

Na de voorstelling in Den Helder (ja, Dolf durft echt overal te spelen!) krijg ik een lift. In een auto. Bestuurd door een goedgebouwde vriend, met op de achterbank een dito jongedame. We praten over water. Water in de polder, water buiten de polder, water aan de verkeerde of juist de goede kant van de dijken. Zij werkt in, nee aan, nou...met het water. En soms er tegen. Ze werkt voor het waterschap, dat is wel een mooie omschrijving. (Ik ben 60 uur per week onderweg, zeker wel, maar werk? Nee, niet echt).

Ik begrijp van haar dat je water continu in de gaten moet houden, dat het opduikt op plekken waar het niet moet zijn, en soms wegblijft op plekken waar je het nodig hebt, en ik leer dat we ons moeten voorbereiden op tijden dat onze waterhuishouding er wel eens heel anders uit zou kunnen gaan zien.

In mijn voorstelling ben ik geregeld bezig met vragen van heden en toekomst, vraag ik me op een paar punten af hoe gedrag van nu (persoonlijk, als land, als wereld) invloed heeft op die toekomst. Hoe ver moeten we gaan met economische ontwikkeling, als die ten koste lijkt te gaan van welzijn of natuur of ...?  Hoe lang kunnen we ons huidige consumtiegedrag volhouden? Wanneer bereiken we de grenzen van natuurlijke hulpbronnen? En, vooral, wat betekent het gedrag dat je zelf vertoont, de keuzes die je zelf maakt, voor dit soort zaken? (En dat dan allemaal in een bed van hilaries cabaret, improvisatie en rock’n roll...hoe doet die goser het?!)

Maar goed, water en waterbeheer wordt ook steeds meer een zaak van heden en toekomst, zoals het op vele plekken op de wereld al een zaak van leven en dood is. En verdomd, ook al zo’n plek waar je eigen gedrag, je eigen keuze, in vloed heeft. Of kan hebben. Op een simpele manier, door na te denken over je watergebruik, door waar mogelijk zuinig te zijn, noem maar op. En er is sinds kort een andere, simpele, en wat mij betreft erg originele manier bijgekomen. Door het Neau-initiatief. Simpel gezegd: je koopt een leeg blauw waterflesje, en helpt daarmee mensen elders in de wereld aan drinkwater. Ludiek? Briljant! (Kijk maar op neau.nl).

Ik word vlak bij huis afgezet, en realiseer me later dat water een zaak van nu en toekomst is, een zaak van leven en dood, en voor mijzelf vaak een kwestie van rust. Ja, rust, heb ik ook wel eens. Nodig. Ga  ik ergens aan het water zitten. Wat kijken, wat denken, wat schrijven vaak. Lees maar.