Dolf Jansen

Columns

Ontslag

Verschenen in NS op

Ik ben nog nooit ontslagen. Christel. Nog nooit. Volgens nogal wat mensen in mijn omgeving komt dat omdat ik ook nog nooit echt werk gehad heb. Maar dat is niet waar. Christel. Voordat ik ging doen wat ik nu doe heb ik wel gewerkt en vaak ook op een manier dat ontslag absoluut geen onlogische reactie was geweest. Ik noem de GemeenteBelastingen Amsterdam (vooral gewerkt aan hele vroege LebJans-ideetjes, omdat daar nou eenmaal goede typemachines stonden), ik noem schoonmaakbedrijf Anso (waar de combinatie zeven uur des ochtends beginnen, collega-schoonmakers en dikke wolken shag-rook me geregeld bijna teveel werd), ik noem een periode als ‘portier/bewaker’ bij de AmroBank (een keer per ongeluk het stille alarm ingedrukt, een keer in slaap gevallen). En toch...nooit ontslagen!

Anderzijds zie ik wel geregeld mensen waarvan ik denk: meteen ontslaan. Uitroepteken. Soms in een voetbal dug out – hoewel het me eerlijk gezegd de laatste tijd steeds meer worst zal zijn welke regenjas op welke plek langs welke lijn loopt te schelden en te schreeuwen tegen welke voetjeballers- , soms in de politiek, soms op televisie. En laat me daar nou een voorbeeld van doen, Christel. Afgelopen vrijdag was het grote een-tegen-een-debat-onderbroken door reclameboodschappen en aanprijzingen van komende kutprogrammaas op RTL4, op RTL4. Balkenende vs. Bos, met Frits Wester als glimmende referee. Die soms goed was, maar het volgens mij op een moment vreselijk liet liggen. Balk wilde niet antwoorden met wie en wat hij het liefst na de verkiezingen door zou willen, maar zei wel dat hij het zo succesvolle beleid van zijn drie voorgaande kabinetten wat graag wilde voortzetten. Met de VVD dus? Nou, dat wilde PM JP graag openhouden. Logies natuurlijk, nu de VVD bezig is klein-rechts te worden. Dan verwacht ik van Wester deze vraag: dus als de VVD door de kiezer gestraft wordt voor het beleid van de afgelopen vier jaar, gaat u met Bos in zee? Maar die vraag kwam niet, helaas. Maar wie voor mij, nog voor elven, rijp zouden zijn voor direct ontslag, waren de pseudeskundigen van Es (ooit-PSP), Joustra (Elsevier) en Smits (X). Die Balkenende als ‘winnaar’, ‘duidelijke winnaar’ en ‘souverein’ kenschetsten, wat ik a. zeker anders gezien had en b. door de kijkers direct werd onderuitgehaald. Mooi...en nou weg! , dacht ik, Maar verder ben ik volledig voor de bescherming van de werknemer tegen de almachtige werkgever. En dat zeg ik echt niet voor mezelf, want de kans dat ik ooit nog eens ergens een baantje krijg lijkt me niet zo heel groot.