Dolf Jansen

Columns

Legoooo

Verschenen in NS op

Dat had ik nou niet verwacht. Hiero, just a few miles down the raod, just around the corner, eigenlijk. LegoLand. Ja, ik zeg Lego Land. Waarbij het eerste die geinige blokjes zijn van hardplastic waarmee je echt alles kunt bouwen, en het tweede een groot omhekt felgekleurd gebied met heel heel veel van dat eerste. Alles, eigenlijk. Alles, eigenlijk, is daar van Lego. En het is een pretpark en dus is de rest van de ruimte gereserveerd voor cafetaria’s en andere snack-opties. En wc’s natuurlijk voor iedereen die net daarvoor naar een van de snack-opties is geweest. Prachtig, natuurlijk. Wat zeg ik...? Awesome! Fantastic!! 

Dus daar bevond ik me, een paar dagen geleden. Vraag me niet hoe dat soort dingen gaan, mijn column zou te kort zijn. Het begon met een parkeerplaats ter grootte van een kleine provinciestad, maar dat moet ook wel, want je ziet eerlijk gezegd nauwelijks auto’s, hier, kleiner dan een bestelbus. Een landrover. Een tank. Gelukkig maar dat George Bush nu doorheeft dat de Amerikanen echt wat minder olie moeten gaan verbruiken...

Het goede nieuws was dat de P grotendeels leeg was, behalve het deel voor reserved parking (dan betaal je het dubbele en sta je vlak bij de ingang, waar ook invaliden mogen parkeren; en als het hoogseizoen is...fuk de inva’s!). Bij de ingang stonden oude mannen, prachtig natuurlijk dat die hier een baantje hebben, maar ik bedoel echt oud...die van ons heette Jim (het is niet anders) en leek me veteraan van alles vanaf de eerste Golfoorlog terug tot D-Day. Eerste Wereldoorlog in overleg. Dat is oud. Maar we hadden geen haast om binnen te komen. Ik zeker niet. Want binnen is dus echt alles van Lego, en dat gaat je perceptie beïnvloeden. Tot aan het moment dat je het raar vindt dat je vriendin geen borsten van Lego heeft. Bijvoorbeeld.

Er waren paarden van Lego, die wieiew zeiden, en moeders daar weer bij die natuurlijk woeoew krijsten, en een jungle (Lego) waar je doorheen mocht treinen (Lego), waar ze de lucht van Artis op een zomerdag in hadden weten te changeren, en fietsjes (Lego), zwanen (Lego), MiniLand (Madurodam, maar dan van de States, en natuurlijk van Lego), en een rijles-gebiedje, waar je je Lego-rijbewijs kon halen. Dat klonk ongeveer zo: WALK TO YOUR CAR! FASTEN YOUR SEATBELTS! TURN AROUND IN YOUR SEAT! RAISE YOUR HAND WHEN YOUR BELT IS FASTENED! NO SPEEDING, NO CRASHES, NO U-TURNS! THIS IS NOT A RACE, THIS IS A TEST! NOW HAVE FUN!!

Ik belandde in een bootje (van Lego, wat dacht je dan), bestuurd door mijn dochter, die bleek te sturen zoals ik zwem: blinde paniek, geen richtingsgevoel en nog maar net boven water. En was zeer verbaasd toen bleek dat mijn lunch uit een broodje en een latte bestond, zonder enige Lego at all. Maar mijn mooiste moment kwam bij een attractie waar bijstond ‘niet voor oudere mensen of mensen met een fysieke beperking’. Viel ik zomaar in alle categorieën die niet naar binnen mochten... Volgende week gaan we nog een keer.