Dolf Jansen

Columns

Je bent jong en zou wat moeten willen

Verschenen in NS op

Zelfs tijdens een kort verblijf in Noorwegen- een combinatie van herfstvakantie, vrienden  die daar wonen en een avontuurlijk gezin mijnerzijds- weten de lieve lezers van dit onvolprezen periodiek me te vinden. Met vragen. Waarop een antwoord wordt gezocht. Over jongeren en waar we heengaan met de maatschappij, bijvoorbeeld. Ik denk dat jongeren net mensen zijn, en dat betekent dat je ze in alle smaken en soorten tegenkomt. Voorbeeld: tijdens mijn Leuk is Anders van afgelopen vrijdag, vanuit een huiskamerstudio met uitzicht op de besneeuwde heuvels van Toten (zo heet het gebied, spreek uit Toeten; ik schrok best wel toen bleek dat ik bij het TotenHotell zou gaan verblijven) sprak ik me wat cynies uit over de herdenking-achter een hek van de elf slachtoffers van de Schipholbrand. Binnen vijf minuten kreeg ik een aantal smsjes op mijn scherm. Van luisteraars. Jong? Ik denk het wel. Dat ‘die mensen hier toch niks te zoeken hadden’. Dat het ‘de schuld was van die paardenlul die zijn cel in de fik had gestoken’. Dat ik ‘plaatjes moest draaien en niet met mijn mening te koop moest lopen’. (En een aantal van mensen die blij was dat ik me uitsprak, en hoe ik me uitsprak).

Ik ben altijd erg blij met de directe reactie op wat ik zeg en beweer, op de radio, maar het brengt me ook op iets waar ik erg behoefte aan heb. Zeker ook bij ‘jonge mensen’. Jongeren. (Sjeezus, straks gaan jullie nog denken dat ik een ouwe lul ben, terwijl ik dus echt al weken een onhoorbare ringtone heb (extreem hoge frequentie), al mijn prive-sexfilmpjes direct op YouTube knal, het lichaam bezit van een 24 jarige stud en ….)

Waar ik dan behoefte aan heb? (Dankjewel, hou me bij de les!) Dat mensen, juist ook jonge, zich iets meer verdiepen in wat er gebeurt in de (grote) wereld, voordat ze hun oordeel klaar hebben, uitspreken, naar 3FM sms-en zelfs. Ofwel, als je vanuit jezelf denkt – jong, kansrijk, wonend in een land waar vooralsnog alles kan en alles mag – kom je erg makkelijk op een wat kortzichtige mening. Denk ik. Over de rest van de wereld. Over ‘illegalen’, over ‘economische vluchtelingen’, over waar we heen gaan met de wereld. Als je daarentegen iets verder en/of langer om je heen kijkt en leest en luistert, zou het zomaar kunnen dat je je realiseert dat we alles wat wij hebben op dit moment alleen maar kunnen behouden door anderen op allerlei manieren onrecht aan te doen. Onrecht onder het bordje ‘economische afspraken’ of ‘derde wereld’.

Wat ik vind van de Nederlandse jongeren weet ik dus eerlijk gezegd niet, wat ik van ze hoop is dat ze voldoende open staan voor wat er gebeurt in de wereld en hun eigen gedrag en keuzes daardoor laten beinvloeden. En, om nog positiever te eindigen, ze (jullie) zijn echt stukken verstaanbaarder dan de jeugd van Toten en ruime omgeving. Dat weet ik sinds een paar dagen heel zeker. Møk de pælli ach klås!!