Dolf Jansen

Columns

Overal

Verschenen in Novib op

Elders in dit onvolprezen blad vindt u een verslag van Bart Chabot aangaande een schildersessie die onlangs is gehouden. Met verf, en voor Novib, wat wil je nog meer...?

Nou mocht ik daar zelf ook aan bijdragen, zij het op de andere bijeenkomst, want het leek niemand verstandig Chabot, Pierre Wind en ondergetekende op een dag samen te brengen, maar goed, ik mocht wel. Mijn schilderij baseerde ik op een gedicht dat onlangs uit mijn hoofd vloeide. En dat luidt als volgt:

 

overal

 

vertel me niet waar je ooit was

het is voorbij het maakt me klein

ik wil weten waar je heengaat

zodat ik daar al kan zijn

 

ik baan het pad en warm het bed

ontdoe het beeld van schone schijn

jij arriveert en een ding telt:

ik zal er altijd voor je zijn

 

jij zoekt mijn ogen, in mijn blik

herken je dat ik je herken

de stilte helpt me meer dan ooit

te begrijpen wie ik ben

 

ik zoek de zin die alles zegt

in zwart op wit of hemelsblauw:

‘samen zijn we overal

ik ben nergens zonder jou’

 

Ik ben nergens zonder haar, we zijn allemaal nergens zonder elkaar. Ik denk dat het daar over gaat. En ik denk dat Novib daar op de een of andere manier ook over gaat.