Dolf Jansen

Columns

Geen kunst

Verschenen in Novib op

Als ik me niet vergis, en dat komt voor, staat ergens naast deze column ‘waar windt Dolf Jansen zich nu weer over op’, of vergelijkbare woorden. Het antwoord zou dan kunnen luiden, deze aflevering, helemaal nergens over, wat natuurlijk niet waar is (oorlog! Amerikaanse politiek! Nederlandse politiek! ongelijkheid en armoede! globalisering!). (Als ik nou niet oplet ga ik me toch opwinden, en dat is juist even niet de bedoeling), niet waar dus, want ik heb iets leuks te vertellen. En gedaan. Voor Novib.

Geschilderd, op een doek, in een atelier, met een echte artiest, en een aantal beroemde mensen die dat ook al niet zijn geworden door hun schildervermogen. Een Koningshuisdeskundige met al jaren ruzie met Alex, een Formule 1-deskundige met een rij-ontzegging, en een zanger met frisse krulletjes. En ik dus... Wat er dan gebeurt in zo’n atelier-ruimte in de Amsterdamse binnenstad!

‘Schat, hoe is het?!’ 

‘Was je nog mee naar Argentinie?!’

‘ Waar staat jouw auto?’

En natuurlijk ‘sorry, maar wie ben jij eigenlijk?’ Heerlijk, sfeer, broodjes, kruidenthee, prachtig binnenvallend licht, een echte fotograaf en een van de Story of de Prive of weetikveel, en natuurlijk verf en zweet en inspiratie. Met vier doeken ten gevolge en een veiling ook nog es. Binnenkort.

Plus dat ik iets in mezelf heb ontdekt dat ik niet kende, wellicht een vrouwelijke kant, wellicht kleur en kwastgevoel, wellicht gewoon blinde wanhoop. Maar ik deed het met liefde, en dat is ook wat waard.