Dolf Jansen

Columns

Kerst

Verschenen in Noord Hollands dagblad op

Kerst is topsport. Kerst is pieken op het juiste moment, in vorm zijn, er klaar voor zijn, alles geven. Kerst is een ongelooflijke uitdaging.

Het begint al met de planning, maanden van tevoren: bij wie, met wie, welke dag en waar. De waarom-vraag wordt niet gesteld, want kerst is een gegeven, en een topsporter vraagt zich nooit af waarom hij (m/v) het doet. De planning levert een schema op, met afspraken, tijden, plekken, overige genodigden en overleg-structuren omtrent het te nuttigen menu, althans het eten dienaangaande. Twee dagen kalkoen is zelfs voor de getrainde kerst-vierder wat veel, en niet echt leuk, om over die kalkoen nog maar te zwijgen. Bij deze.

De outfit is van groot belang, dus menig confectie-beuker hangt al in november de uitstalkasten vol met ‘jasjes’, strapless, vlinderdasjes en aanverwante pooierdracht (m/v).

En dan de kerstkaarten. Die kun je kopen of zelf maken. Ik maak al jaren zelf mijn kerstkaarten, en die zijn dan ook onwaarschijnlijk lelijk, want ik ben niet echt handig. Ik vind ze trouwens wel mooi, maar ik heb weer geen smaak. Voor de zekerheid stuur ik ze dus al jaren alleen naar mensen die ik niet echt mag, met als gevolg dat ik elk jaar weer kerstkaarten ontvang van allerlei mensen waar ik niks mee heb, en nooit van mijn vrienden, want die krijgen nooit een kaart van mij, en gaan dus echt geen moeite doen vice versa.

Ondertussen gaat de voorbereiding gewoon door: hoeveel eten kun je verstouwen in een bepaalde spanne tijds? Is het aan te raden je vele kinderen al voor de eerste gang een licht verdovend middel toe te dienen, zodat iedereen levend en vrolijk het desert bereikt? Kun je 6 soorten wijn achter elkaar en door mekaar aan? Vooral dat laatste vraagt veel training. Een aantal kerst-atleten in mijn omgeving begint al half januari met het wegslempen van grote hoeveelheden goede en minder goede wijn, niet voor de lekker, maar gewoon om er eind december helemaal klaar voor te zijn.

En dan, niet te vergeten, de psychologie. In alle takken van sport de afgelopen jaren steeds belangrijker geworden, dus zeker ook in het kerstgebeuren. Het gaat hierbij vooral om het persoonlijk contact, vaak met mensen (familie) die je alleen tijdens hoogtijdagen treft, het vermijden van onderwerpen die beuken in je hoofd en branden op je lippen, maar waarvan je weet dat het alleen maar ruzie gaat opleveren, en in het algemeen het ontspannen aan de gang houden van twee, drie gesprekken tegelijkertijd, tijdens de zes geplande gangen, en dan toch niet met je mond vol praten, want dan krijg je daar weer ruzie over.

Ondertussen – verzwarende factor! – werkt de wijn weer op de psyche, en is het dus de kunst te komen tot een constante milde verdoving, maar tegelijkertijd een scherp opmerkingsvermogen en het in bedwang houden van de hersenkwabben en stembanden. Niet gaan zingen, dat is ook van groot belang.

Ik realiseer me dat dit maar een tip is van de kerstsluier, en dat over de echte kerst-topsporter vele dikke boeken te schrijven zijn, maar wellicht kunt u er uw voordeel mee doen, of krijgt u een klein beetje inzicht in de druk die ligt op de schouders van iedereen die kerst gaat vieren. En onthou: meedoen is belangrijker dan winnen, want er is voor iedereen een kerst-krans!