Dolf Jansen

Columns

Rechts

Verschenen in Havana op

Dat ik op deze plek mag schrijven is natuurlijk een voorrecht. Dat ik mede daardoor niet afhankelijk ben van de Robin Hood-goedheid van ‘rijke mensen’ vervult me welhaast dagelijks van grote vreugde. En dat ik deze plek slechts voor een deel aan mijn familiebanden te danken heb, en grotendeels aan mijn opvallende meningen, uitingen en voorkomen, ja, dat is de vrucht op de slagroom op de icing op de cake.

En dat ik daarenboven ook nog zo nu en dan een vraag, een dilemma krijg voorgelegd van een van jullie, via het onvolprezen kinshassa.web, of een ander adres op de wereld wijde chatbox, (ik heb nog nooit gechat, realiseer ik me, echt nog nooit, en de enige reden dat ik laatst dacht ‘waar zit al die porno dan, op het net, en kan je dat inderdaad zomaar vinden en zien en is dat ook opwindend dan..?’, was omdat ik ook dat nog nooit, ECHT NOG NOOIT, had gedaan, en dat vond ik zomaar opeens een beetje raar) dat maakt het nog mooierder.

Zo stuurde Rutgher me het verzoek hem ervan te overtuigen links te stemmen, gesteld dat zijn stemrecht niet nog voor de volgende verkiezingen van hem wordt afgenomen wegens verblijf in de gevangenis of het indiensttreden van een buitenlands leger. Ik ken R. niet, maar het zou toch kunnen... Nou vind ik over vroeger praten over het algemeen wat zonde van de tijd (net als trouwens alles onder het vlagje retro...bah, wat een gebrek aan ideeen en inspiratie), maar op deze plek ontkom ik er wel eens niet aan. Al was het maar omdat ik jaaaren geleden ongeveer doormaakte wat jullie nu..., al was het maar omdat ik op mijn 14e (nog meer jaren geleden) politiek geinteresseerd raakte, en dat een moment, een tijd was dat links en rechts nog bestonden. Dat je nog geacht werd te kiezen, te kiezen voor iets anders dan opleiding of baan of carriere, of zelfs partner eventueel. Vooral wat dat laatste betreft heb ik jaren geen keus gehad. Maar politiek dus wel, en ook al zijn de verschillen wat minder geworden, ook al is links een stuk rechtser geworden (Bos Blair Schroder), toch denk ik, vind ik, dat je moet kiezen. Moet durven kiezen. En volgens mij zit het grootste verschil in hoe je naar de wereld kijkt: is het een plek om economies te ontwikkelen, of een plek die we mogen gebruiken, waar we mogen wonen? Is het eindargument economies of menselijk? Is de wereld van iedereen, of van degenen die de macht hebben, welke macht dan ook? Waarbij ik mijn excuses aanbied dat dit geen multiple choice vragen zijn, maar dingen waar je echt over na moet denken.