Dolf Jansen

Columns

Post-puber

Verschenen in Havana op

Op het moment dat dit nummer van de Kinshassa naar de drukker gaat word ik 44. Jaar. Vierenveertig jaar. Mijn vraagsteller van deze week is 22. Dat zou je de helft kunnen noemen. Waarmee tevens de grenzen van mijn rekenkundig vermogen - laat staan mijn inzicht in de bedrijfskundige informatica - zijn bereikt. Geeft niks, ik kan weer andere dingen. Voor een volledige opsomming dienaangaande verwijs ik jullie graag naar de site wijhoudenvandolfjansenomzijndadenenzijndadenenzijndoen.nl

Toen ik 22 was besloot ik de studie Nederlands recht achter me te laten om aansluitend in ruim een jaar de bijkans volledige criminologie-studie te vervoltooien. Drs. Jansen, goedenmiddag!

Ondertussen trainde ik me zoveel slagen in de rondte dat ik binnen acht maanden een marathon in 2.31 en een marathon in 2.28 liep. Ik had het, kortom, ietwat te druk (en was ook ietwat te moe) om daarnaast nog aan de hand van losgeslagen vrouwen midweekjes Sodom of lange weekends Gomorra in te plannen. Ik wist er wel van, dacht er geregeld aan, maar kwam gewoon niet in de buurt. Al was het maar omdat ik pas vanaf mijn 17e ofzo uberhaupt wat woorden was gaan wisselen met meisjes, laat staan vrouwen, en zo’n gespreksachterstand loop je niet zomaar in. Zelfs niet met dik 17 kilometer per uur...

En toen FLASH!! was ik 30. Ja, pas op, zo snel kan het gaan. Waarbij ik er in elk geval nog in geslaagd was niet in een Vinexleven verzeild te raken, maar ‘artiest’ was geworden en tourde en spannende dingen deed. Voor een volledige opsomming...precies. Als ik al een puberteit heb doorgemaakt moet die zich ergens in die FLASH!!-jaren hebben voltrokken, de jaren dat ik een wat grotere mond kreeg, dat ik wat meer mijn eigen plan ging trekken, de jaren dat ik mezelf ontdekte en doorkreeg wat ik kon en wilde. Oftewel, beste Joop, ik weet niet uit welke gratis krant jij je informatie aangaande de grote wereld haalt, maar het idee dat ik pas vanaf mijn 40e ben gaan puberen is volstrekt absurd. Ik ben vanaf mijn dertigste heel veel gaan neuken, dat wel. En langzamerhand begin ik ook wat dat betreft aardig in vorm te geraken.
Plus ik weet, sinds eergisteren, dat het leven vast niet begint bij 44, maar dat mijn levenspad zeker nog een heleboel bochten en geinige heuveltjes te gaan heeft. En daar verheug ik me heel erg op.