Dolf Jansen

Columns

Paus

Verschenen in Havana op

Lijkt me mooi, geestelijk leider zijn. Ik bedoel, je bent leider, hebt wat te zeggen, brokkelt het een en ander in allerlei melk naar keuze, wordt door volgelingen op handen gedragen en door de meeste anderen met respect benaderd, en als je doodgaat zitten toppolitici naast dictators droevig te kijken, en staan miljoenen huilend langs de kant. Plus je leiderschap is gebaseerd op iets geestelijks, iets onduidelijks, iets waar mensen in geloven, in plaats van dat ze het weten, of vinden.

En het wordt helemaal goed als je de plaatsvervanger van God (de allerhoogste macht, voor degenen die in Hem geloven) blijkt of lijkt te zijn. Dan hoef je helemaal niet meer in discussie, dan ben je gewoon capo di tutti capo (mijn Italiaans is mediocre, ik weet het), dan ben je de boss-man, dan bepaal je wat er gebeurt en wat er zou moeten gebeuren, en in geval van enige twijfel bij je volgelingen of de rest van de (wel-denkende) wereld wijs je er fijntjes op dat je dit echt niet allemaal zelf zit te bedenken, maar dat je een hotline met de Schepper heb, dat je Hem vervangt, weet u nog wel...?

Maar goed, zelf als je die positie hebt weten te bereiken, zoals Woytila (mijn Pools is net mijn Italiaans), komt de dag dat Hij, God, je terugroept voor afrondend werkoverleg. En moet er een nieuwe komen, althans, gevonden worden.

D’66 wil graag een gekozen Paus, Latijns Amerika wil graag een Latijns Amerikaanse Paus, surrealisten willen graag een vrouw, of een zwarte Paus (ja jongens, of een praktizerend barebacker met een voorkeur voor Rommse ruggetjes!), ik zou graag een Paus zien die inziet en uitdraagt dat armoede en ongelijkheid, in de wereld, zeker zo bedreigend zijn als oorlog of terreur of andere zaken die we wel groot aanpakken. Een Paus die de woorden van de Bijbel, de gedachten van wat voor velen nog steeds een mooi en rechtvaardig geloof is, weet om te zetten in echte rechtvaardigheid. Buiten en boven politieke belangen en machtsspelletjes en wereldhandel en noem maar op om. Niet dat ik denk dat dat dit keer zal gaan lukken, maar je moet blijven geloven. In het goede.