Dolf Jansen

Columns

Gelijk

Verschenen in Havana op

Man en vrouw zijn gelijk, dat lijkt me duidelijk. Er zijn natuurlijk wel verschillen (kwa emotie, intelligentie, macht, uiterlijk, tact, lichaamsbouw, sexuele wensen en mogelijkheden, invloed, kansen, verleden heden en toekomst, plus nog es het feit dat de een toch echt oorspronkelijk uit de rib van de ander in elkaar is gesleuteld), maar die staan de gelijkheid niet in de weg. Vind ik. Denk ik.

En ik vind dat ook mooi, dat twee zo verschillende soorten wezens, tuurlijk, mensen allebei, maar toch..., dat die dan toch gelijk zijn. Dat dat lukt, dat dat werkt, dat we dat allemaal nagestreefd hebben (behalve wellicht wat bebaarde types die een heilig boek naar eigen voordeel stuk-interpreteren, wat uitstervende Veluwe-gristenen, en nog zowat loslopend achterhaald volk) en vooral dat we dat bereikt hebben.

MAN EN VROUW ZIJN GELIJK! 

Schreeuw het van de daken, kalk het op de muren, stamp het in je hoofd en je hart: MAN EN VROUW ZIJN GELIJK!! Goed, dat dat maar duidelijk is.

En nou zag ik afgelopen weekend wat vrouwen her en ook der de kost verdienen, hardlopend in dit geval: de Japanse supervlieggewicht Yoko Shibui won in Berlijn de marathon in een parcoursrecord en een toptijd van 2 uur 19, en ongeveer tegelijkertijd versloeg de Austalische loopster Benita Johnson de bijkans volledige (Afrikaanse) wereldtop bij een halve marathon aan de kust bij Newcastle. 1 Uur 7, jazeker. Vind ik prachtig om te zien, natuurlijk, maar lijkt me ook lekker voor meneer Shibui  in downtown Tokio, en meneer Johnson ergens in de outback, dat hun vrouwtjes zo lekker hard kunnen draven dat ze daar met wat uitgekiende wedstrijdjes een heel jaarsalaris mee bij elkaar kunnen schrapen. Kunnen meneer Johnson en meneer Shibui ondertussen bier drinken, of sake, en wat trainingsschema’s in elkaar zetten, zodat hun egaatjes nog harder gaan trainen. En lopen wellicht.

Terwijl op een andere plek, even bij topsport blijvend, zeg Rafael van der Vaart zijn grootse weeksalaris bij elkaar-balt, wat zijn vriendin, komhoeheetze, weer een hoop zorgen uit haar mooie  hoofdje zou kunnen nemen. Goed, toch? Mooi toch? De een onderhoudt de ander, of de ander de een. En als je het binnen de relatie helemaal goed geregeld hebt, staat daar zo nu en zo dan weer wat tegenover, natuurlijk, uit liefde lust en verlangen, maar hij (zij) heeft er toch ook hard voor gewerkt...

Laat ik, voor ik me nog verder in de problemen redeneer, uitleggen wat ik bedoel: als man en vrouw gelijk zijn, en dat zijn ze (zie boven), maakt het volgens mij niet meer uit wie wat doet. De man is niet (meer) de kostwinner, maar mag dat best zijn, en voor de vrouw geldt hetzelfde.

Als alles wat we doen, of niet doen, toch een achtergrond heeft van hoe het was, en hoe het zou moeten zijn, als alles dat je (niet) doet meer betekent dan het eigenlijk doet, komen we er nooit uit. Man en vrouw zijn gelijk, en mogen het dus doen zoals ze maar willen. En dat is heerlijk, zeker als je een jonge vrouw bent met een studie en een vriend met een vast inkomen. Profiteer ervan, want man en vrouw zijn gelijk, en dus mag het!