Dolf Jansen

Columns

Mopje

Verschenen in Algemeen Dagblad op

Mijn vader is geen lachebekje, of lachenbekje, daar wil ik afzijn. Het kan natuurlijk heel goed zijn dat mijn vader wel een lache(n)bekje is, maar dit is een verhaal, een column, een fantasietje, en dus is mijn vader geen lb.

En toch vertelde mijn vader me laatst een mopje. En moest ik daar heel erg om lachen. Ik ben namelijk wel een lb. In dit verhaal althans, in het echt ben ik een kruising tussen een boekhouder, kwa saai, en een vrouw, kwa clou. Wellicht.

Mijn vader komt uit Overijssel, en als je ervan uitgaat dat dat echt waar is, begrijp je gelijk waarom mijn vader geen lb is. Wat ik alweer raar vind, want in mijn beknepen optiek is Overijssel een pracht-provincie. Voorbeeld: als je in O. woont hoef je bovengemiddeld minder vaak naar verjaardagen in de familie, omdat je minder familie hebt.  Dat komt omdat in O. je vrouw meestal ook je zus is, en je dochter vaak ook de moeder van een deel van je kinderschaar. (leden van de familie van mijn vader: dit gaat natuurlijk niet over u; bewoners van O.: dit was natuurlijk een stukje satire).

Maar goed, het mopje: komt een jongetje een drogisterij binnen, zo'n ouderwetse drogisterij met een wand van bruinhouten laatjes met kruiden en poeders en gedoe, jongetje vraagt aan de drogist, die toevallig net iets uit een van die laatjes staat te graaien 'heeft u ook baarmoederringen?', drogist antwoordt, hoog vanaf zijn ladder dat ie die wel heeft, ja, baarmoederringen. Jongetje vraagt 'brengt u die ook zelf in, die baarmoederringen?', drogist zegt dat dat wel eens voorkomt, ja. Jongetje is even stil en zegt dan 'ga dan even je handen wassen en doe mij 2 ons katjesdrop!'. Dankjewel, pa!